YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30933
KARAR NO : 2013/39488
KARAR TARİHİ : 16.12.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 142/1-b maddesi yerine 142/2-b maddesi yazılması mahallinde giderilebilir madddi hata kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK’nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile sanıklar …, … ile … hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1- Sanıklar …, … ve …’in tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, dosyada suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair diğer sanık …’ın kovuşturma aşamasında kabul etmediği soruşturma aşamasındaki beyanı ile dosyası yaşı nedeniyle ayrılan suça sürüklenen çocuk Yaşar’ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- Hırsızlık suçunun işlendiği deponun, müştekinin faaliyetlerini yürüttüğü işyerinin eklentisi nitelikte olup olmadığı tespit edildikten sonra, işyerinin eklentisi niteliğinde olmadığının anlaşılması halinde işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağı da gözetilerek, söz konusu eksiklik giderildikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,
3- Kabule göre de;
a- Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun işlendiği kabul edilmesine karşın TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
b- TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … … ve …’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.