YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1458
KARAR NO : 2013/2203
KARAR TARİHİ : 31.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Hükümlünün gerçekleşirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesine de uyduğunun gözetilmemesi,
2-Hükümlünün eyleminin 5237 sayılı yasanın 142/1-a-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2-4 maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (Pek fahiş), 81/1 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, b 143, 116/2-4, 152/1-a maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK’nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.