Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/11942 E. 2012/26155 K. 05.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11942
KARAR NO : 2012/26155
KARAR TARİHİ : 05.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın yakalandığında ismini … olarak belirtip sahte sürücü belgesi ibraz etmesi ile ilgili olarak, kimliği hakkında yalan beyan, iftira ve sahte resmi belge kullanmak suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından ve faal olmayan petrol istasyonunun kamyon garajı olarak kullanılan kısmındaki diğer kamyonlarla birlikte park halinde bulunan müştekinin kamyonunun, mazot deposu kapağını açarak mazot çalma şeklindeki sanık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı madde ile uygulama yapılması sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin müştekinin aracının mazot kapağının kilitli olup olmadığı ve ne şekilde açıldığı araştırılmadan, TCK’nın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması şeklindeki bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümlülüğün yasal sonucu olan hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki e bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-a, b, d bendinde belirtilen haklardan hapis cezası müddetince sanığın yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 53/3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.