YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11560
KARAR NO : 2013/25207
KARAR TARİHİ : 19.09.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; ayrıntıları YCGK’nun 20.12.2011 gün ve 2011/2-281- 285 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmaması sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceğinden, iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde, bu maddenin uygulanmaması yönünde 5271 sayılı Yasanın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmediğinden bahisle bozma yapılmasına ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
1) Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nce ifadesinin alındığı 30/11/2007 tarihi ile Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nce ifadesinin alındığı 21/04/2008 tarihinde başka suçtan Ankara 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulmayı istemeyip, savunmasını esas mahkemesinde yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşma getirtilip dinlenilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;
Kabul ve uygulamaya göre de;
2) Hırsızlık eyleminin yakınana ait park halinde bulunan otomobilin sağ ön kapısı zorlanmak sureti ile esnetilerek açılıp işlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin “b” bendi yerine hatalı nitelendirme ile aynı yasa maddesinin “e” bendi ile uygulama yapılması;
3) Sanık müdafiinin son oturumda, “lehe olan hükümlerin uygulanması” yönündeki isteğinin, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi;
4) Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin
2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.