YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9749
KARAR NO : 2013/18730
KARAR TARİHİ : 17.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın müştekinin işyerine girdikten sonra değerli bir şey bulamadıklarından herhangi bir şey almadan ayrıldıklarını ifade etmesi karşısında eylemin 765 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca tam teşebbüs aşamasında kaldığı halde eksik teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile 765 ve 5237 sayılı Kanunlardan hangisinin lehe olduğunun değerlendirmesinde sanık hakkında lehe olduğu belirlenen 765 sayılı TCK ile uygulama yapılırken aynı yasanın 61 ve 59. maddeleri sanık lehine uygulandığı halde, lehe yasa karşılaştırmasında 5237 sayılı TCK’nın 35 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğinin göz önüne alınmadan kıyaslama yapılması, ayrıca anılan 5237 sayılı Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eylemine ilişkin 765 sayılı TCK’nın 493/1-2-son, 62, 59, 81. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35, 62; 151/1, 62; 116/2-4, 119/1-c, 62 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.