YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16515
KARAR NO : 2021/19764
KARAR TARİHİ : 24.11.2021
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık …’in katılan …’e yönelik kasten yaralama suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Sanık …’in katılanlar Gurbet Gezer ve …’e hakaret ile sanık …’in katılan …’e yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan cezaların türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-h maddesi uyarınca; davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılan … …, vekili ile katılan sanık … müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3-Sanık … hakkında katılan …’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
İlk derece mahkemesince sanık hakkında atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verildiği, katılanın istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğine, lehine kanuni ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, hak yoksunluklarına karar verilmesinin hatalı olduğuna, cezanın paraya çevrilmesine, ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin gerektiğine, mahkemece eksik inceleme yapılıp, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, istem gibi usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 24.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.