YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8771
KARAR NO : 2021/18045
KARAR TARİHİ : 23.12.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Olay tutanağına göre yolcu minibüsünde yapılan aramada …’a ait valiz ve kolilerde 400 karton kaçak sigara ele geçtiği, iletişimin tespitine yönelik yapılan çalışmalarda tape kayıtları uyarınca sanıklar … ve … hakkında iş bu davanın açıldığı, … hakkında ayrı yürütülen soruşturma sonucu açılan davada …. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/1799 E., 2014/875 K. sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay … Ceza Dairesi 11/12/2020 tarihli 2019/14914 E., 2020/19457 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan anılan dosyalar birleştirilip deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre;
1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2)24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Dairemizce de kabul gören Yargıtay … Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 18.11.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.12.2013 olduğu,
Sanık … yönünden yapılan Uyap sorgulamasında;
Dairemiz 2021/10994 Esas numarasında kayıtlı …. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/72 Esas, 2015/592 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 10.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.01.2014 olduğu,
Yargıtay … Ceza Dairesi 07/12/2020 tarihli 2019/16741 Esas, 2020/17660 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen …. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/1970 Esas, 2014/1473 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 12.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 13.12.2013 olduğu,
Sanık … yönünden yapılan Uyap sorgulamasında;
Dairemiz 2021/10994 Esas numarasında kayıtlı …. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/72 Esas, 2015/592 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 10.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.01.2014 olduğu,
Yargıtay … Ceza Dairesi 07/12/2020 tarihli 2019/16741 Esas, 2020/17660 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen …. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/1970 Esas, 2014/1473 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 12.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 13.12.2013 olduğu,
Yargıtay … Ceza Dairesi 04/03/2021 tarihli 2019/6345 Esas, 2021/2519 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen …. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/1975 Esas, 2015/38 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 03.11.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.12.2013 olduğu,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.