Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/227 E. 2013/2423 K. 11.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/227
KARAR NO : 2013/2423
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27. 09.2012 gün ve 2012/253 Esas, 2012/215 Karar sayılı re’sen de temyize hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.12.2009 tarihli raporun Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun olarak oluşan başkanın da adli tıp uzmanı olduğu iki adli tıp uzmanı ve bir çocuk psikiyatristinin katılımı ile toplam 5 kişilik bir heyet tarafından hazırlandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın temyizi üzerine bozmaya konu olan 26.05.2011 tarihli hükümde sanık hakkındaki temel ceza alt sınırdan belirlendiği ve zincirleme suç nedeniyle de alt sınırdan artırım yapıldığı halde, oranlılık ilkesine aykırı haraket edilerek temel cezanın ve artırım oranlarının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca tayin edilen 5 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 103/3. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılırken 7 yıl 6 ay yerine 10 yıl olarak belirlenmesi ve 43. madde uyarınca yapılan artırımında bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.