YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15915
KARAR NO : 2013/12612
KARAR TARİHİ : 03.12.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar … ve …’in, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirmekten ve kasten yaralama suçundan sanık …’nin yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair, … 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 2008/72 Esas, 2009/179 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar …, … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince;
Mağdurun beyanlarına, sanıkların savunmalarına, 25.04.2007 tarihli olay yakalama ve teslim tutanağına, … Devlet Hastanesinde düzenlenen 25.04.2007 tarihli raporun içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde 14 yaş 7 aylık olan mağdur …’un aile içi anlaşmazlık nedeniyle olay tarihinden yaklaşık 1 ay önce evden kaçtığı ve aramalara rağmen bulunamadığı, olay günü cadde üzerinde sanık …’ın mağduru bularak babası sanık …’in evine getirdiği, şehir dışında bulunan sanık …’in, oğlu …’un tekrar evden kaçmaması için sanıklar … ve gayri resmi eşi sanık …’dan kendisi gelene kadar mağduru bağlı tutarak bırakmamalarını istediği, sanıklar … ve …’nın da mağdurun tekrar kaçmaması için bağladıkları, sanık …’nın ellerini bağladıktan sonra mağduru dövmeye devam etmesi, bu esnada olay yerinde bulunan mağdurun annesi …’nin komşusuna giderek polise haber verdiği, olay yerine gelen polis memurlarının mağduru elleri ve ayaklarından arkasından bağlanmış şekilde bulduğu, mağdurun babası olan sanık …’in oluşa göre çocuğunun tekrar sokaklara dönmesini engellemek için çaresizlik içinde Medeni Kanunun 339. vd. maddelerinde öngörülen çocuğun üzerindeki koruma ve gözetleme yükümlülüğünü yerine getirilmesi amacıyla azmettirmesi sonucu diğer sanıklar … ve …’ın mağdurun tekrar evden kaçmasını engellemeye yönelik bağlama eylemlerinin, TCK.nın 30/4. maddesinde öngörülen haksızlık oluşturduğuna ilişkin kaçınılmayacak hata niteliğinde olduğu ve bu hatalarından yararlanmaları gerektiği gözetilerek sanıklar … ve …’ın beraatlerine, sanık …’nın ellerini bağladıktan sonra mağduru dövmeye devam etmesi nedeniyle TCK.nın 86/2. maddesi uyarınca cezlandırılması yerine, tüm sanıkların TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.