YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5100
KARAR NO : 2021/7703
KARAR TARİHİ : 30.12.2021

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet
HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın 12-14/08/2013, 26/08/2013, 09-10/10/2013 ve 25-27/11/2013 tarihlerinde dağıtıma çıkardığı toplam 97 adet ödeme şartlı gönderilerden elde ettiği paraları PTT gişesine gecikmeli olarak yatırmak suretiyle mal edindiği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın uhdesinde bulunduğu kabul edilen paraları herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim veya soruşturma olmaksızın, tespit edilmeden önce, kendiliğinden 10/10/2013 ve 17/12/2013 tarihlerinde çalıştığı kurum hesabına yatırdığı, uhdesinde bulundurduğu paranın miktarı, dağıtım yapılan 82 köy, mezra ve mahallelerin sayısı ve haftada bir kez dağıtıma çıkıldığı hususları ile suç tarihini kapsayan 2013 yılı Ekim ayında izinli olduğu günlerin ve bayram tatilinin de bulunduğu nazara alınarak, paranın nemasından yararlandığına ilişkin delil de bulunmayan sanığın savunmalarının aksine suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından CMK’nin 223/2-c maddesi uyarınca beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin kullanma zimmeti vasfında olduğu gözetilmeden temellük zimmeti kabul edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,
Sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen toplam 5.115,39 TL’nin, ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK’nin 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle TCK’nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
TCK’nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca “cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.