YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1078
KARAR NO : 2021/7592
KARAR TARİHİ : 29.12.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230/1 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler sonucunda mahkemenin ulaştığı kanaatin, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği nazara alınmadan, sadece iddianame anlatımı tekrar edilerek yapılan kabul ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Sanık …’ın eyleminin, basit bir araştırma suretiyle kaba bir inceleme sonucu ortaya çıktığı nazara alındığında, basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
Sanık … hakkında zimmet suçundan dolayı 5237 sayılı TCK’nin 247/1-2. maddesi uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 43/1. maddesi ile yapılan artırım sırasında 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 8 yıl 16 ay, 248. maddesi ile yapılan indirim sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 3 yıl 1 ay 10 gün, 62. maddesi ile yapılan indirim sonucunda ise 2 yıl 7 ay 7 gün yerine 2 yıl 7 ay 3 gün olarak eksik hapis cezasına hükmolunması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yüklenen denetim görevinin ihmali suçunu 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık … hakkında aynı Yasa’nın 53/5. maddesinin uygulanmaması, sanık … hakkında ise TCK’nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen zimmet suçunu işlediği kabul edildiği halde 53/5. maddesi gereğince bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine kamu görevinden yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.