YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14018
KARAR NO : 2013/391
KARAR TARİHİ : 23.01.2013
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2010/105 Esas, 2011/367 Karar sayılı nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d, son maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı hakkaniyet gereği neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılması olanaklı bulunduğu halde, 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Tüm dosya kapsamından sanığın mağdureye nitelikli cinsel saldırıda bulunduktan sonra bir süre bekleyip daha sonra tekrar nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılması karşısında cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanması sebebiyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında yağma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken birden fazla ilamdan bahsedilerek infazda tereddüt oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin
BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak yerlerine, “sanık hakkında hükmolunan cezaların, … Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2007 gün ve 2006/460 Esas, 2007/377 Karar sayılı ilamındaki silahlı tehdit suçundan verilen 2 yıl hapis cezası esas alınarak TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra aynı madde uyarınca hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihal suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,
Sanığın yağma suçunu katılanın konutunda işlemesi nedeniyle; 5237 sayılı TCK.nın 149. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtildiği üzere yağma suçunun konutta işlenmesinin ağırlaştırıcı neden olduğu gözetilerek, ayrıca konut dokunulmazlığını bozmak suçundan hüküm kurulamayacağının düşünülmemesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken birden fazla ilamdan bahsedilerek infazda tareddüt oluşturulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.