YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2297
KARAR NO : 2021/6612
KARAR TARİHİ : 06.10.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Duruşma tarihinde başka suçtan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ve sonrasında Afyonkarahisar 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne sevk edilen sanığın 15/10/2020 tarihinde SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı verilen hükümde, 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesi uyarınca “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek” kanun yoluna başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, sanığın 14/12/2020 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Olay günü saat 05.10 sıralarında sanık sürücü…’ın uyuşturucu madde etkisinde iken sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 9,5 metre genişliğinde, asfalt-kuru zeminli yolda, açık havada seyri sırasında polisin dur ihtarina uymayarak aşırı süratli vaziyette kontrollü kavşağa geldiğinde kırmızı ışık ihlali yaptığı ve istikametine göre sol tarafından yeşil ışıkta kavşağa giren müşteki …’ın idaresindeki minibüsün sağ yan orta kısımlarına çarpması sonucu tam kusurlu olarak 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, bir kişinin ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
05/02/2020 tarih, 2019/6393 esas 2020/1137 karar sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 1 ay 20 gün hapis cezasının CUMK’un 326/son. maddesi uyarınca infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, temyize konu hükmün de sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve hapis cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi hususu yönünden de sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu göz önüne alınarak, hükmün 6. paragrafının devamına “05/02/2020 tarih 2019/6393 esas 2020/1137 karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 saylı CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında tayin edilen 1 ay 20 gün hapis cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince 50 gün adli para cezasına çevrilmesi, sanığın sosyal, ekonomik ve şahsi durumu nazara alınarak TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL’den 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılması hususunun infaz aşamasında gözetilmesine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.