YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18573
KARAR NO : 2012/22086
KARAR TARİHİ : 18.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK’ nın 7/2 ve 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıkların yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanıkların, müştekiye yönelik 765 sayılı TCK’ nın 493/1-son, 61 ve 522. maddelerine karşılık 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan suçları oluşturduğu gözetilip, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden CMK’ nın 253. ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı da değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’ nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
2- Sanık … hakkında suça doğrudan katıldığı gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK”nın 37/1 maddesi yerine, aynı yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması,
3-Gece saat 1:00 sıralarında devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerince düzenlenen 06.05.2005 tarihli olay yeri tespit tutanağından suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmaması,
4- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
5- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanıkların 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.