YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10011
KARAR NO : 2021/21869
KARAR TARİHİ : 30.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nın 315. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hakaret ve mala zarar verme suçu yönünden kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan … vekilinin, sanığın, aracına zarar verdiğine, cezalandırılması gerektiğine, sanığın hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3-Sanık … hakkında katılan …’ya karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçu ve mağdur …’e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a-Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve kızı olan mağdur …’ e karşı işlemesi karşısında, TCK’nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b-e maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b-Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek, suç tarihinde engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK.nın 231. maddesinin 8. maddesine dayanılarak “daha önce verilmiş Hükmün Açıklanması Geri Bırakılması kararına rağmen denetim süresi içinde suç işlemesi nedeniyle” şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 30.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.