YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19496
KARAR NO : 2013/10537
KARAR TARİHİ : 23.10.2013

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2009 gün ve 2008/310 Esas, 2009/307 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin tüm aşamalarda alınan istikrarlı anlatımlarında suç tarihlerinde sanık ile birkaç kez cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmesi, sanığın eşi olan tanık ….’in Cumhuriyet Savcılığında alınan 27.08.2008 tarihli beyanında, yılbaşı günü saat 17.00 gibi eve …’nin geldiğini, eşinin de evde olduğunu, bira içtiklerini, saat 22.00 gibi sızıp uyuyakaldığını, saat 24.00 gibi uyandırıldığını, eşi ile …’nin davranışlarından aralarında bir şey geçtiğinden şüphelendiğini, çünkü daha önce de bir çok kez eve geldiği zaman eşi ile …’yi evde gördüğünü, hatta bir defasında evde iken … ile eşinin bulunduğu odaya girdiğinde eşi …’ye öpecek derecede yakın durduğunu, yanlarına varınca tedirgin olup uzaklaştığını, yılbaşında birlikte cinsel ilişkiye girdiklerinden şüphelenmesi üzerine, başka bir akşam eşinin alkollü iken kendisine yılbaşı akşamında … ile cinsel ilişkiye girdiğini söylediğini, ayrıca bu olaydan sonra da evde yokken bir kaç kez birlikte olduğunu söylediğini, eşinin de …’nin şizofren ve saf birisi olduğunu bildiğini beyan etmesi, mağdure hakkında … Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 26.08.2008 tarihli rapor içeriğinden, mağdurenin yapılan muayenesinde hymende zamanı belirlenemeyen eski yırtıkların bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın akıl hastası olduğunu bildiği mağdureye yönelik zincirleme biçimde cinsel saldırıda bulunduğu sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.