YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5982
KARAR NO : 2021/6974
KARAR TARİHİ : 08.12.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2018 gün ve 2018/376 – 2018/500 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.01.2020 gün ve 2019/2088 – 2020/303 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 30 yıldan beri Adana’da et ve et ürünleri sektöründe “AYAZ” markası ile faaliyet gösterdiğini, meşhur ve maruf hale getirdiği “AYAZ” markasını marka olarak tescil ettirdiğini, 2004/09872 sayılı markasının 29. ve 31. sınıflarda tescilli olduğunu, ayrıca 35. sınıfta 2011/107775 sayılı markasının bulunduğunu, “AYAZ” markasının önceye dayalı kullanımı ve gerçek hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunu, bu ibareyi meşhur ve maruf hale getirmesinden sonra davalının markayı kullanmaya başladığını, davalı adına 2013/52025 nolu “AYAZLAR” ibaresinin tescil edildiğini, tarafların aynı sektörde il sınırları içerisinde aynı müşteri çevresine hitap ettiklerini, “AYAZ” ile “AYAZLAR” adları arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik olduğunu ileri sürerek müvekkilinin tescilli “AYAZ” markasına yapılan tecavüzün tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, davalıya ait 2013/52025 kodlu “AYAZLAR” isimli markanın iptal ve hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, kendisine ait 2004/09872 ve 2011/107775 sayılı dosyalar ile tescilli “Ayaz” markasına yapılan tecavüzün tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine dair davası hakkında mahkemece 2014/255 esas, 2015/477 karar sayılı ve 19.11.2015 tarihli verilen karar Yargıtay denetiminden geçerek bozma kapsamı dışında kaldığından ve kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının hükümsüzlük davasının kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.