Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/19404 E. 2013/33088 K. 12.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19404
KARAR NO : 2013/33088
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Rıdvan Dündar hakkında kamu davası açılmadığı ve hakkında hüküm verilmediğinden sanık … hakkında verilen hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı, …’ın temyiz aşamasında Siirt Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 08.12.2011 tarihli dilekçesi ile …’a gerekçeli karar tebliğinin geçerli olup olmadığı ve buna bağlı olarak ta hakkındaki hükmün kesinleşip kesinleşmediği hususlarının mahallinde değerlendirilmesi gerektiğinden, hakkında verilen hüküm temyiz ettiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmayan sanık … hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık … tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Aşamalarda suçu kabul etmeyen sanıklar … ve …’ün, yüklenen suçu işlediğini gösterir, diğer sanık …’ın sonradan geri aldığı kolluktaki suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- Müştekinin evinden para ve bir kısım ziynet eşyası ile birlikte suça konu aracın anahtarını da çalınarak, bu anahtarla müştekiye ait otomobilin de çalıştırılıp çalınması biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, suça konu otomobil, ziynet eşyası, para ve dövizin değerinin fazla olduğu halde, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,
4- Olay tarihinde güneşin saat 20.15’te batıp 05.46’da doğduğu, müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında saat 03.00-07.45 arasında, sanık …’ın saat 06.00 sıralarında hırsızlığın gerçekleştiğini söylemesi ve müştekinin oturduğu sitenin güvenlik kamerası kayıtlarında sanığın saat 05.38 ve 05.49’da görüntüsünün yer aldığının anlaşılması karşısında; hırsızlığın gündüz vakti gerçekleştirildiğinin kabulü gerekirken, sanık … hakkında ve kabule göre de, sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143 maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
5- Sanık …’ın müştekiye ait konuta girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık suçuna diğer sanık …’un da doğrudan katıldığının kabul edilmesi karşısında; sanık … hakkında ve kabule göre de, sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,
6- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak, iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden olduğu yargılama gideri ve vekalet ücretinden paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiileri ile sanık …’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun kısmen de isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.