YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10721
KARAR NO : 2022/196
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2010 tarih, 2010/1-119 Esas ve 2010/155 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK’nın 39/2. maddesinde; “süre hafta olarak belirlenmişse, tebligatın yapıldığı günün son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai bitiminde sona erer”, aynı maddenin 4. fıkrasında ise; “son günün tatile rastlaması durumunda sürenin, tatilin ertesi günü sona ereceği” hükme bağlanmıştır. Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki 2429 sayılı Kanun’un 2/B-1. maddesi; “Ramazan Bayramı; Arefe günü saat 13.00’ten itibaren 3,5 gündür” şeklindedir.
Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yokluğunda verilen hükmün sanığa 01.07.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün 08.07.2016 Cuma günü olduğu, bu günün Başbakanlığın Genelgesi uyarınca hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması kaydıyla tam gün idari izin günü olarak belirlendiği anlaşılmış ise de, idari izin günlerinin resmi tatil olmaması nedeniyle süreler ve bu bağlamda temyiz süresi işlemeye devam ettiğinden, hükümden sonra vekaletname sunan ve CMUK’nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.