Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/4607 E. 2013/19253 K. 19.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/4607
KARAR NO : 2013/19253
KARAR TARİHİ : 19.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Gece vakti hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemenin 27.11.2008 gün ve 2007/40-2008/1018 sayılı gerekçeli kararının, tebligat tarihinde asker olan sanık …’nın kıta kumandanına tebliğ edilmediğinden Tebligat Kanunu’nun 14. maddesine göre usulsüz tebligat yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
A- Sanıklar hakkındaki mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları bakımından yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından sanık …’ya 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması ve birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar hakkında, TCK’nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,
B- Sanıklar hakkındaki hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık …’ın olay sonrası yakalandığında çaldığı 1 adet digital fotoğraf makinası ve küpenin sanık …’in evinde olduğunu beyan etmesi, sanık …’in de alınan kolluk beyanında bunu doğrulayarak polislerin nezaretinde evine giderek müştekiye ait 1 adet digital kamerayı polislere teslim etmesi ve suça konu eşyanın müştekiye iade edilmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesince öngörülen kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanması için müştekinin rızası gerektiğinden, müştekiye bu konuda rızası olup olamadığı sorulmadan ve etkin pişmanlık hükümleri tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Hırsızlık suçu bakımından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında karşı temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.