YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2819
KARAR NO : 2021/9178
KARAR TARİHİ : 23.12.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 39/1-c, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
3- Sanık … … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet ile temyiz isteminin reddine ilişkin ekkarar
4- Sanık … hakkında; a) 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
b) 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık … müdafii, sanık …, sanık … tarafından, sanık … …’un temyiz talebinin reddine ilişkin karar ise sanık … … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … …’un temyiz talebinin reddine ilişkin 07/04/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık … …’un yokluğunda verilip, 23/02/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 10/03/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 07/04/2015 tarihli ve 2014/125 Esas, 2014/466 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanık … …’un temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- Sanık … ve sanık …’nın kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde ise;
Olay günü kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, çukur alanın içerisinden …’in geldiği, …’in de saklanır vaziyette kazı mahallinde yakalandığı, kazı alanında kazıya yarar aletlerin ele geçirildiği, mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile kazı alanının 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olmadığı ve kazı çukurunun da 40 cm derinliği aşmadığının tespit edildiği dosya kapsamında, sanıklar … ve …’in kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçuna teşebbüs ettikleri sabit olmakla;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık … müdafinin ve …’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesi gereğince indirim yapılmak suretiyle tayin olunan 1 yıl 4 ay hapis cezasından TCK’nın 35/2. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezası yerine, uygulama hatası yapılarak 1 yıl 1 gün hapis cezası şeklinde fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık … ve sanık … müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (A) nolu bendininin 3. paragrafındaki “ 1 yıl 1 gün hapis cezası ile” ile ibaresinin sanıklar … ve … açısından hükümden çıkartılması ve yerine “1 yıl hapis cezası” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
3-Sanık …’in 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi gereğince mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Sanığın kullanımında olan araçta 12 adet kültür varlığı olduğu değerlendirilen sikke ele geçirildiği, sanığın savunmasında, dava konusu sikkeleri olay gününden 1 gün önce …plakalı araca binen ismini Arif olarak bildiği bir şahıstan aldığını, kendisi ile birkaç defa bu tip konularda konuşmuşluğu olduğunu, kendisinin bu paraları vererek bunları satıp satamayacağını araştırmasını istediğini ve herhangi bir karşılık almadan bu paraları aldığını beyan ettiği anlaşılmakla;
Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıkları, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanı tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanık … müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
4- Sanık …’nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince ise;
Sanığın kazı mahallinde yakalanmadığı, aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, olay günü yol kenarında aracında olduğunu, sanıklardan …’i gördüğünü ve nereye gittiği hususunda kendisine seslendiğini, ancak kazı yaptıklarından bilgisinin olmadığını ileri sürdüğü, diğer sanıkların beyanlarında sanık …’in kazı eylemi ile ilgisi olduğuna dair bir beyanlarının olmadığı, sanığın diğer sanıklar ile olay günü ve sonrasında telefon görüşmesi yapmasının tek başına mahkumiyete yeter derecede delil teşkil etmediği, sanık …’in beyanında, …’nin yaşanan bu olaydan herhangi bir bilgisi bulunmadığını, olay günü birkaç kez aradığını ancak herhangi bir şekilde kendisine bu olaydan bahsetmediğini belirttiği dosya kapsamında, sanığın savunması, diğer sanıkların beyanları ve tutanak mümzilerinin beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde , sanık …’in kazı eylemine iştirak ettiğine ve üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine dair hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanık …’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.