YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15016
KARAR NO : 2013/2868
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

Hürriyeti tahdit suçundan sanıklar …, …, … ve … ’un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2008 gün ve 2002/683 Esas, 2008/247 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar … ve … müdafii ve sanık … ile aynı hükme yönelik sanık … müdafiin vâki temyiz isteminin reddine ilişkin aynı Mahkemece verilen 13.01.2009 gün 2002/683 Esas, 2008/247 Karar sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında temyiz isteminin reddine dair kararın incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık …’ın kendisine müdafii atandığından haberdar olmadığı anlaşılmakla ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 24.09.2008 günlü kararda ise kanun yolu başvuru süresinin ne zaman başlayacağının ve başvuru şeklinin hiç gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırılık yapıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekmekte olup, mahkemenin ceza belirlemesinde alt sınırdan uygulama yapması karşısında sanıkların eylemlerine karşılık gelen 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-b ve 62. maddelerinin takbiki halinde bulunacak hapis cezası miktarı aynı ise de hapis cezasının yanında para cezası bulunmadığından 5237 sayılı TCK.nın sanıklar lehine olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar … ve … müdafii ile sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın aynı hukuki durumda bulunan ve hakkında hüküm temyize gelmeyen sanık …’a TEŞMİLİNE, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.