Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/24313 E. 2013/3608 K. 20.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/24313
KARAR NO : 2013/3608
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tekerrüre esas alınan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2003 gün ve 2002/1086-2003/102 sayılı ilamındaki doğrudan hükmolunan 218.104.099 TL ağır para cezası miktar itibariyle kesin olup 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesi hükmü uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1-Tekerrür uygulamasına Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2003 gün ve 2002/1086-2003/102 sayılı ilamı esas alındığı halde sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer bir hükümlülüğüne ilişkin ceza miktarı bilgisinin yazılması suretiyle karışıklığa neden olunması,
2-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin beş ay olarak belirlenmesi,
3-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) ve (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği
yetkiye dayanılarak, sanığın adli sicil kaydında tekerrür uygulamasına esas nitelikte başkaca hükümlülüğünün bulunmaması gözetilerek hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak ve ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılıp yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.