Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/3139 E. 2012/3967 K. 22.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3139
KARAR NO : 2012/3967
KARAR TARİHİ : 22.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekiye ait işyerinden çalınan paranın değerinin az olmaması ve 5237 Sayılı TCK’nın 145. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmemesi nedeniyle mahkemece bu maddenin uygulanmamasında ve sanığın bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçuyla birlikte gece vakti müştekiye ait işyerine girmek suretiyle işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği ve mahkemece her iki suçundan dolayı sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamenin bozma isteyen 1 ve 2 numaralı düşünceleri benimsenmemiştir.
Sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle tayin edilen cezanın türü ve süresine göre, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK’nın 231/6 maddesinin a bendinde yazılı ” kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından belirtilen hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.’nın 53/1 maddesinde sayılan haklardan hangilerini kullanmaktan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığının karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin her bir suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerine eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.