YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12490
KARAR NO : 2013/11435
KARAR TARİHİ : 13.11.2013

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kaş Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2010 gün ve 2010/6 Esas, 2010/194 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece daha önceden de aynı suçtan dolayı mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında hüküm kurulurken suç işleme kastı ile suç konusunun önem ve değeri göz önüne alınıp adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde kanuna aykırılık bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içerisinde yer alan adli sicil kaydına göre hakkında daha önceden hapis cezası mahkûmiyeti bulunmayan sanık ile ilgili olarak mahkemece TCK.nın 228/1, 62/1. maddeleri uyarınca tayin edilen 25 gün hapis cezasının aynı Kanunun 50/3. maddesi gereğince anılan maddenin birinci bendinde sayılan seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanığın 08.03.2007 tarihinde işlediği kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dolayı yargılandığı Kaş Sulh Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2007 gün ve 2007/66 Esas, 2007/146 Karar sayılı ilamla eylemine uyan TCK.nın 228/1, 62/1. maddeleri gereğince tayin edilen 25 gün hapis cezası ile 25 gün adli para cezasının aynı Kanunun 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’dan paraya çevrilmesi sonucunda ayrı ayrı 500’er TL adli para cezası belirlendiği ve hüküm tarihi ile halihazırda yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca kesin olan hükmün aynı Kanunun
305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas olmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından mahkemece anılan hükmün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 58. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.