Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/15306 E. 2013/7914 K. 19.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15306
KARAR NO : 2013/7914
KARAR TARİHİ : 19.06.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından sanıklar … ile …, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar … ile …’nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2008 gün ve 2007/271 Esas, 2008/64 Karar sayılı hükümlerin sanıklar … ile … müdafileri, sanıklar …, … ile … tarafından ve atılı suçlardan dolayı sanıklar haklarında verilen hükümlere ilişkin olarak mağdur …’ın temyiz istemiyle ilgili 19.03.2008 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresinde Yargıtayca incelenmesi mağdur … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Kayden 26.07.1988 doğumlu olup suç tarihinde reşit olan mağdur …’ın babası …’nin söz konusu eylemden doğrudan zarar görmeyip katılma … bulunmaması ve sanıklar … ile …’in ise yüzlerine karşı 28.02.2008 tarihinde verilen hükümleri CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra 20.03.2008 havale tarihli dilekçeleriyle temyiz etmeleri nedeniyle vâki temyiz istemlerinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle incelemenin sanıklar … ile … müdafilerinin asıl hükme yönelik temyizleri ve mağdur …’ın temyizin reddine dair Ek Karara ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mahkemece sanıklar haklarında kurulan hükümlere ilişkin olarak mağdurun temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Kararın incelenmesinde;
Mağdur …’ın anılan olayla ilgili olarak sanıklar haklarında açılan kamu davasının 16.10.2007 tarihli duruşmasında verdiği yazılı ifadesinde sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA,
Sanıklar … ile … haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;
Olay gecesi sanık …’in, eşine telefonla mesaj çekip arkadaşlık teklifinde bulunan mağdura gönderdiği mesajla parkta randevu vermesinin ardından yanında sanık … olduğu halde anılan parka gittiğinde mağdurun iki kardeşiyle birlikte beklediğini görünce arkadaşı olan sanık …’i telefonla arayıp durumu anlatarak mağduru götürmek için araçla gelmesini istediği ve bunun üzerine sanıklar … ile …’in diğer sanıklarca gerçekleştirilecek eylemden haberli şekilde araçla parka gelmesinin ardından … ile …’in mağduru darp ederek araca bindirdikten sonra olay yerinden uzaklaşan araç içinde mağduru dövüp … ve …’le birlikte hürriyetinden yoksun kıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından sanıklar … ile … haklarında TCK.nın 109/2-3b, 37/1. maddelerinin tatbik edilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 109/2-3b, 39/1. maddelerinin uygulanması suretiyle sonuç cezaların eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve mevcut haliyle sanıklar haklarında tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olup mağdurun dosyaya yansıyan maddi zararının bulunmaması karşısında mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile CMK.nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.03.2004 gün ve 2004/6-41 Esas, 2004/70 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere bu durumda sanıklar haklarında CMK.nın 231. maddesinin uygulanması önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezadan sanıkların ikinci kez ve başka bir biçimde yararlandırılması anlamına geleceğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar … ve … müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.