YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12514
KARAR NO : 2021/12965
KARAR TARİHİ : 21.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün 7. fıkrasında katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde yer verilen zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu; bir tehlike suçu olan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda sözü edilen maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden ve suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan ve suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanığın hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, ” zararının giderilmemiş olması ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “12.09.2013” yerine “2013” şeklinde eksik yazılması yasaya aykırı,
3) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.