YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13976
KARAR NO : 2013/11108
KARAR TARİHİ : 06.11.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) suçlarından sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2009 gün ve 2008/264 Esas, 2009/248 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamı, olayın ortaya çıkış biçimi, sanığın hayatın olağan akışına uymayan savunma içeriği ve her iki mağdurenin aşamalarda değişmeyen birbiri ile uyumlu istikrarlı beyanları bir bütün halinde degerlendirildiğinde; sanığın, mağdurelere cinsel organını göstererip mağdurelerin vücutlarını okşadığı anlaşıldığından, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurelerin muayenesi ve hakklarındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği de gözetilerek ilgili ihtisas kurulundan dosyadaki bilgi ve belgelere göre ve mağdurların olayın üçüncü kişilerce duyulması üzerine ruhsal durumlarının etkilenmesi nedeniyle duydukları üzüntü ve sıkıntı sonucunda ortaya çıkan halin ruh sağlığı bozukluğu olarak değerlendirilemeyeceği ve TCK.nın 103/6. maddesinde öngörülen netice sebebiyle ağırlaşmış hal maddesinin cinsel istismar eyleminin ağır boyutlara ulaşması, ısrarla gerçekleştirilmesi ya da suçun nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle gerçekleşebilecek bir sonuç olabileceği dikkate alınarak, mağdurelerdeki halin bir ruh sağlığı bozulması mı yoksa suç nedeniyle ruh sağlığının etkilenmesi mi olduğununun da saptanması istenip, alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumu değerlendirilip sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.