YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15710
KARAR NO : 2013/2212
KARAR TARİHİ : 05.03.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.08.2011 gün ve 2009/156 Esas, 2011/257 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Nüfus kaydına göre, 01.04.1999 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla 10 yaşı içerisinde bulunan mağdurun aşamalardaki anlatımlarında, babası olan sanığın yaşadıkları çadırda yalnız bulundukları sırada kendisine cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğunu, bunu kabul etmeyince zorla ve kaçmaya çalışmasına rağmen yakalayıp tekrar çadıra getirerek basit cinsel istismarda bulunduğunu ifade etmiş bulunması ve tüm dosya içeriğine göre, eylemini cebir kullanarak işlediği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nın 103/4. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmememesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.