Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/8033 E. 2013/13441 K. 17.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8033
KARAR NO : 2013/13441
KARAR TARİHİ : 17.12.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2012 gün ve 2011/8 Esas, 2012/613 Karar sayılı re’sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
CMK.nın 225/1. maddesinde yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki düzenleme karşısında, dava konusu yapılan eylemin iddianamede açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesinin gerektiği, sanık hakkında düzenlenen 30.06.2010 tarihli iddianamede ise sanığın evde gerçekleştirdiği tek bir cinsel istismar eyleminden bahsedilip bu eylemden birkaç gün sonra araç içerisinde gerçekleştiği iddia edilen cinsel istismar eylemiyle ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği gözetilmeden, sanığa ek savunma verilmekle yetinilerek cezasının TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırılması,
Eylemini öz kızına karşı velâyet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştiren sanık hakkında TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra uygulanmak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velâyet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tâbi hükmün
5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.