YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8923
KARAR NO : 2021/9468
KARAR TARİHİ : 13.12.2021
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tedbir nafakasının başlangıç tarihi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-İlk derece mahkemesinin 30/10/2020 tarihli ara kararı ile davalı-davacı kadın lehine ara karar tarihinden itibaren aylık 500TL tedbir nafakasına hükmedilmiş ve gerekçeli kararın “hüküm sonucu” bölümünde ara karar ile hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir. Davalı-davacı kadın, kanun yolu başvurularında açık olarak tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren başlatılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Erkeğin boşanma davasını açtığı tarih olan 26/12/2017 tarihi itibariyle ayrı yaşama hakkı elde eden kadın lehine bu tarihten itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, ara karar tarihi olan 30/10/2020 tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).
SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesinin tedbir nafakasının başlangıç tarihine ilişkin esastan red kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm sonucu fıkrasının 4. bendinde yer alan “Davacı için 15. celsede verilen 500,00TL tedbir nafakasının dava kesin hükümle sonuçlanıncaya kadar, dava kesin hükümle sonuçlandıktan sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, bu miktarların tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakanın gelecek yıllar için TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırım yapılmasına” sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak “30/10/2020 tarihli ara kararı ile hükmedilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrüre sebebiyet vermeyecek şekilde; dava tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak ve her ay ödenmek üzere aylık 500TL nafakanın boşanma hükmü kesinleşinceye kadar tedbir, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra da yoksulluk nafakası olarak davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına ödenmesine; nafakada her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırım yapılmasına” hükmünün eklenmesine, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ahmet’e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Ülkü’ye geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.13.12.2021 (Pzt.)