YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/186
KARAR NO : 2011/7452
KARAR TARİHİ : 01.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğinden sanık …’e Tebliğat Kanununu 35.maddesine göre yapılan tebliğat, usul ve yasaya aykırı bulunduğundan, sanık …hakkında süresinden sonra temyiz talebinin reddine ilişkin 01.12.2006 tarih, 2005/122-2006/239 sayılı ek karar yok hükmünde sayılarak sanık …’in temyiz isteği de süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,
Temel ceza tayin edilirken uygulanan TCK’nın 142/b maddesinin hangi fıkrası ile hüküm kurulduğu hususu mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir,
Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi yerine kamu üzerinde bırakılması karşı temyiz bulunmadığından 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1 maddesine göre sanıklara alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın açıkça sanıklar lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır,
Ancak;
1-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
2-237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesinin açık hükmü karşısında, 29.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle 5237 sayılı yasa hükümleri uygulanan sanıkların aynı yasanın 58.maddesinin 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ” sanıkların işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamayacağının ’’ ilişkin bölüm ve ” sanıkların ayrı ayrı mükerrir oldukları nedeni ile cezalarının TCK 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına,’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.