YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3569
KARAR NO : 2021/8257
KARAR TARİHİ : 24.11.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 25/04/2018
Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm : Hükmün açıklanması ile; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2010 tarihli 2009/509 E. – 2010/993 K. sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 13/12/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 15/04/2014 tarihinde TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu işlediği ve Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/20 esas 2017/43 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 12/04/2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2018 tarihli ve 2017/455 E. – 2018/378 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 12/10/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem 12/10/2010 tarihli temyiz dışı sanık… hakkındaki mahkumiyet kararı olup, 12/10/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 25/04/2018 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 12/10/2010 tarihli temyiz dışı sanık… hakkındaki mahkumiyet kararı olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 24/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.