YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11858
KARAR NO : 2012/4386
KARAR TARİHİ : 16.04.2012

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’nin üzerine atılı suçlardan sanık …’in ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan mahkûmiyetlerine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2005/183 Esas, 2009/88 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
18.10.2004 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.06.2005 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı kabul edilmiştir.
Sanıklar … ve … haklarında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ve sanık … hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunmalar, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;
Uygulamanın doğrudan TCK.nın 103/2. maddesi ile başlatılması yerine aynı Kanunun 103/1. maddesi ile başlatılması, sonraki uygulamaların doğru olarak yapılması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetin aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümdeki 53/1.c maddesine ilişkin kısım hükümden çıkartılarak, yerine “sanığın TCK.nın 53/2-3. maddeleri uyarınca 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu dışındakiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı haklardan kendi alt soyu bakımından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.