YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5493
KARAR NO : 2012/31
KARAR TARİHİ : 09.01.2012

Cinsel taciz suçundan sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Devrek Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2007 gün ve 2007/50 Esas, 2007/180 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 2008/250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında açıklandığı üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğunun, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi karşısında, olayda suç mağdurunun maddi zararının bulunmadığı gözetilerek diğer şartlar değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, ”katılanın uğradığı zararın giderilmemesi” nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Dosya içeriğine göre sanığın, katılanı bir aydan fazla süre içerisinde 23 kez cinsel içerikli mesajlar göndererek ve onu çok sayıda arayarak atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasının TCK.nın 43. maddesi ile artırılması sırasında TCK.nın 61. maddesi gözetilerek alt ve üst oranlar arasında uygun bir oranla artırım yapılması gerekirken alt sınırdan artırım yapılması suretiyle sanığa noksan ceza tayini,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.