YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9357
KARAR NO : 2021/9847
KARAR TARİHİ : 21.12.2021
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-İlk derece mahkemesince kurulan ilk hükümde davacı kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 45.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kararın taraflarca istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince tazminatların miktarına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 08.12.2020 tarihli ilamı ile davacı kadın yararına hükmedilen tazminatların az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine bu kez Dairemizin 03.06.2021 tarihli ilamı ile davacı kadın yararına hükmedilen tazminatların az olup bozma ilamının amacına uygun bulunmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan son yargılama sonucunda davacı kadın yararına 150.000,00 TL maddî, 125.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince son kurulan hüküm, bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yine azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 21.12.2021 (Salı)