YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8949
KARAR NO : 2013/2547
KARAR TARİHİ : 12.03.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2008 gün ve 2007/172 Esas, 2008/178 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı basit cinsel saldırı suçunu birden fazla işleyen sanık hakkında tayin edilen cezada zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 43/1 yerine, 43/2 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden; Adli sicil kaydına ve onaylı karar suretine göre, tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak yerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise vesayet ve kayyımlık yetkilerinden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.