YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1941
KARAR NO : 2013/3340
KARAR TARİHİ : 26.03.2013

Cinsel taciz, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.07.2009 gün ve 2010/712 Esas, 2011/395 Karar sayılı hükümler ile 13.04.2011 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanığın eşi … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen Kahramanmaraş 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.07.2009 tarihli Kararının sanığa 31.07.2009 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, bu Kararın sanık tarafından temyiz edilmediği, denetimli serbestlik tedbirine sanık tarafından uyulmaması nedeniyle tekrar ele alınan yargılama dosyasında mahkemece önceki hükümde verilen hapis cezalarının aynen infazına ilişkin verilen 13.04.2011 tarihli Kararın ise, 09.06.2011 tarihinde bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra sanığın eşi tarafından temyiz edildiği, 10.07.2009 tarihli hükmün son fıkrasında Anayasa’mn 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince başvurulabilecek kanun yolu, süresi ve şekillerinin açık şekilde gösterildiği Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.10.2010 gün ve 2010/169-188 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; Kararda sadece başvurulacak merciin gösterilmemiş olmasının “Kanun yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceği, zira belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılmanın, 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği, başvuranın haklarının ortadan kalkmayacağı anlaşıldığından, sanığın yasal bir haftalık süreden sonra yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.