Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/8891 E. 2013/20124 K. 25.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8891
KARAR NO : 2013/20124
KARAR TARİHİ : 25.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
B- Sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek; suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas 2012/1842 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesindeki artırımın zamanaşımının hesabında dikkate alınacağı kabul edildiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 116/2-4, 119/1-c, 31/3 maddelerine uyan hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;
Önceden verdikleri karar uyarınca sanık …’ın, diğer suça sürüklenen çocuklar … ve …’nin müştekiye ait işyerine girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık suçuna gözcü olarak doğrudan katıldığının kabul edilmesi karşısında; sanık suça sürüklenen çocukların hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında madde numarasının “31/2” şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … ve suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı kısmen de isteme uygun olarak ONANMASINA,
C- Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında madde numarasının “31/2” şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine göre, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi ile ilgili kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.