YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2367
KARAR NO : 2012/3019
KARAR TARİHİ : 14.03.2012

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık …’in; fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan sanık …’ın; ırza geçme suçundan sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve ırza geçmeye iştirak suçlarından, sanık …’nın ırza geçmeye iştirak suçundan ve sanık …’ın atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2006 gün ve 2005/480 Esas, 2006/207 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’nın eyleminin 765 sayılı TCK.nın 65/son maddesi kapsamında kaldığı halde, aynı Kanunun 65/3. maddesi kapsamında kaldığından bahisle sanık hakkında eksik ceza tayini ve 80. maddenin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında ırza geçmeye iştirak sanık … hakkında da ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçuna ilişkin zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 24.08.2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,
5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanık … hakkında ırza geçmeye iştirak sanık … hakkında da ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık …’in kendisini İzmir ili Kemalpaşa ilçesinde başka erkeklere para karşılığında pazarladığını beyan ettiği, sanık …’in ise savunmasında mağdureyi fuhuş amacıyla pazarlamadığını, ancak yanlarında … olduğu halde, İzmir ilinden Aksaray iline geri dönerken mağdurenin kamyon şoförü ile ilişkiye girdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, soruşturma aşamasında evrakı tefrik edilen … hakkındaki soruşturma dosyasının veya kamu davası açılmış ise dava dosyasının celp edilerek …’ın, mağdurenin ve sanık …’in iddia ve savunmada yer alan beyanlara dayalı savunmasının araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde, …’ın da tanık sıfatıyla dinlenerek sanık …’in bu suçla alakalı hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile mahkûmiyete dair hüküm kurulması,
CMK.nın 231/6. maddesinde aranan koşullar yöntemine göre irdelenip gerekçelendirilmeden ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık … hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri
bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.