YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11979
KARAR NO : 2012/2800
KARAR TARİHİ : 08.03.2012

Fuhuş suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; mahkûmiyetine dair Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2008 gün ve 2007/259 Esas, 2008/133 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiince yapılan temyiz isteminin reddine dair Mahkemece 05.06.2009 gün ve 2007/259 Esas, 2008/133 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığın gıyabında verilen 08.05.2008 gün ve 2007/259 Esas, 2008/133 Karar sayılı hükümde, Anayasa’nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulabilecek kanun yolu ile süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, söz konusu kararda başvuru şekli ve merciin gösterilmediği gibi, tebligat tarihinde fiilen askerde olduğu anlaşıldığından, sanığın kendisine 24.06.2008 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik, sanık tarafından 03.06.2006 günlü vekâletname ile atanan vekilinin 04.06.2009 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 05.06.2009 tarihli Ek Kararı kaldırılıp esas hükme ilişkin temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümde yer alan “TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilmesine kadar diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2012 tarihnde oybirliğiyle karar verildi.