YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4095
KARAR NO : 2012/2820
KARAR TARİHİ : 08.03.2012

Fuhuş suçundan sanıklar Jaliye Yalman ve …’un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2007 gün ve 2006/992 Esas, 2007/319 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara atılı fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması ve sanıkların oluşa uygun şekilde sabit görülen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesinde hapis cezasının yanında para cezası da öngörüldüğü halde sanıklar hakkında yalnızca hapis cezasına hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.