Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/7576 E. 2012/131 K. 11.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7576
KARAR NO : 2012/131
KARAR TARİHİ : 11.01.2012

Irza tasaddi, sarkıntılık ve geceleyin mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza tasaddi ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine, geceleyin mesken masuniyetini ihlal suçundan beraatine dair Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2006 gün ve 2005/189 Esas, 2006/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
18 yaşını doldurmuş katılan mağdurenin temyizinin bulunmadığı, istemi olmadan usulüne uygun atanmayan vekilinin de temyize … olmadığı gözetilerek, mağdure vekilinin cinsel taciz ve mesken masuniyetini ihlal suçlarına yönelik temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine ilişkin temyiz incelemesinde;
21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219/3-B sayılı Kanun ile değişik CMUK.nın 305. maddesi uyarınca kesin olan hükmün, temyizi kabil olmadığından sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında hükmedilen ırza tasaddi suçundan mahkûmiyetine ilişkin temyiz incelemesine gelince;
Sanığa isnat olunan ırza tasaddi suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 05.02.2002’den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.