YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8815
KARAR NO : 2013/20134
KARAR TARİHİ : 25.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre 15 TL’den ibaret bozuk paradan ibaret çalıntı eşyanın değerinin az kabul edilip edilmeyeceği değerlendirilmeden ve 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma olanağı karar yerinde tartışılmadan hüküm verilmesi,
2- Suça sürüklenen çocuğun ikrarı ile olayın aydınlanmasına ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin son oturumda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep etmesine rağmen, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinde yazılı failin geçmişi, sosyal ilişkileri, filden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, takdiren denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan madde gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Kabule göre de;
Hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5237 sayılı TCK’nın 31/3 maddesi gereğince cezadan indirim yapılmasına ve sonuç olarak 8 ay hapis cezasına hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda bu indirime yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı kısmen de isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.