Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2012/1794 E. 2013/12303 K. 27.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1794
KARAR NO : 2013/12303
KARAR TARİHİ : 27.11.2013

Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2011 gün ve 2010/6 Esas, 2011/103 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından ve de mahallinde itiraz mercii tarafından da bir karar verildiğinden incelemenin sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, açıkça ve denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu lehe kabul edilerek uygulama yapıldığı halde 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.