YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9174
KARAR NO : 2013/11331
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

Cinsel taciz, hakâret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümlere karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Erzurum 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2013 gün ve 2012/750 Esas, 2013/280 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
TCK.nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun hapis cezası olarak düzenlenmesine rağmen mahkemece açıkça hukuka aykırı olarak bu suçtan doğrudan adli para cezasına hükmedildiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (dahil) para cezalarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının düzenlendiği, bu nedenle mahkûmiyet hükümlerinden kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün karar tarihi itibarıyla temyiz kâbiliyetinin bulunduğu anlaşılmakla, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden temyiz talebinin reddine ilişkin 20.05.2013 tarihli Ek Kararın kaldırılarak temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın cinsel taciz ve hakâret suçlarından verilen Ek Karara yönelik temyiz incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA,
Sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Sanığın, cep telefonundan değişik zamanlarda mağdureyi birden çok kez telefonla arayıp cinsel taciz içerikli mesajlar göndermekten ibaret eylemlerinin cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı, ayrıca TCK.nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.