Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/17398 E. 2013/9750 K. 26.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17398
KARAR NO : 2013/9750
KARAR TARİHİ : 26.09.2013

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2009 gün ve 2009/676 Esas, 2009/894 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tekerrür uygulamasına konu olan Alanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/962 Esas, 2007/872 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK.nın 105/1, 43, 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 1860 TL. adli para cezasının miktarı itibarıyla 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin süreside belirlenmek suretiyle uygulanmasına karar verilmesi,
TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden
çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresi yazılmak, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün de hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.