YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/468
KARAR NO : 2013/11973
KARAR TARİHİ : 21.11.2013

Cinsel taciz suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Banaz Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2010 gün ve 2009/244 Esas, 2010/91 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyada bulunan telefon dökümleri içeriğinden 12.08.2008 ila 22.08.2008 saat 16.39’a kadar 11 günlük süre içinde mağdurenin, sanığı toplam 16 kez arayarak 2067 saniyelere varan görüşmeler yaptığı, sanığın ise mağdurenin kendisini son aramasından 4 dakika sonra başlamak üzere 18 dakikalık süre içinde 10 kez kısa süreli görüşmeler yaptığının anlaşılması, sanığın da mağdureye önceden borç para verdiğini ve parasını istemek için mağdurenin açtığı telefonlardan dolayı aradığını, parasını ödememek için mağdurenin iftira attığını, mağdurenin eşi … ‘ın da beyanlarından sanığın 22.08.2008 günü sokakta kendisine neden borcunuzu ödemiyorsunuz diyerek kendisini darp ettiğini ifade etmesi ve ilk onbir gün boyunca aramaların mağdurece gerçekleştirilmesi ve sanık ile çok uzun süreli görüşmeler yaptığının anlaşılması karşısında; telefondaki görüşmelerin mağdurenin rızası ile gerçekleştiğinin kabulü gerektiği ve sanığın savunmasının aksine cinsel taciz eyleminde bulunduğuna dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.