YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5436
KARAR NO : 2022/179
KARAR TARİHİ : 11.01.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
A)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; kurum nezdinde yapılan yoklamalara göre hiç işçi çalıştırmadığının, bu nedenle PVC yapımı faaliyetini yürütebilecek iş gücüne sahip olmadığının tespit edilmesi, 2009 ve 2010 BA formlarında alış yaptığını beyan ettiği mükelleflerin tamamına yakını hakkında sahte belge düzenlemeleri nedeniyle Vergi Tekniği Raporları düzenlendiğinin belirlenmesi, mükellefin aktifinde kayıtlı herhangi bir aracı ve sahip olduğu bir işgücü bulunmadığı gibi şirkete ait şube, depo vb. kaydı bulunmadığı, iş yerinin büyüklüğü ve kapasitesi dikkate alındığında mükellef kurumun beyannamelerinde yer alan tutarlarda emtia temini için gerekli kapasiteye sahip olmadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
B)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;
2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle “31.12.2009” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlenme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.