YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/128
KARAR NO : 2013/17254
KARAR TARİHİ : 02.10.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.09.2012 tarih ve 2011/200-2012/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı … arasında düzenlenen 14.01.2010 tarihli temizlik hizmeti alımına ilişkin sözleşme nedeni ile davalı tarafça, müvekkilinin SGK’ya yapacağı ödemelerde 5510 sayılı yasanın 81/ı maddesine göre toplam 53.866.48 TL indirimin yapıldığı ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anılan miktarın kesinti tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan istirdadı ile müvekkili şirketin akdedilen sözleşmeler uyarınca davalı tarafa 53.866,48 TL tutarında borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilince yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşme nedeniyle 5510 sayılı yasanın 81/1-ı. maddesi uyarınca Hazine tarafından karşılanan %5’lik sigorta primi indiriminin yapılmayarak, bu meblağın davacıdan alınmaya devam edildiği, anılan yasa hükmü ile özel sektör işverenlerinin teşvik edilerek istihdamın arttırılmasının amaçlandığı, bu nedenle söz konusu indirimin uygulanmamasının yasanın amacına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 42.639.39 TL’nin kesintinin yapıldığı tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.358,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.